Çaresizliğin Derinliklerinde Kaybolmak
Hayatım boyunca defalarca çaresiz hissettim. O kadar derin, o kadar acı vericiydi ki, bazen hangi birini anlatacağımı bilemedim. Ama kesin olan bir şey var: Çaresizlik, insanın içindeki en büyük boşluğu ve acıyı hissettirdiği anlardan biri. O an, kendini tamamen kaybolmuş hissediyorsun. Kalbin, korkuyla hızlıca çarparken, bir yandan yok olma, kaybolma arzusuyla doluyorsun. Beyninde patlayan düşünceler ve karışıklıkla, bir türlü kurtulamayacağın bir yerdesin. Çaresizliğin o keskin acısı, insanı hayatta kalmanın bile imkansız olduğunu düşündürtebilir. Ama işte, tam o an, bir şeyler değişiyor… İçimdeki gücü keşfetmeye başlıyorum.
Çaresizliğin İçinden Güç Doğuyor
Ben bu duyguları düzenli bir şekilde yaşayan biriyim. Sanırım ben çok güçlü bir insanım. Bu satırları yazarken gerçekten çaresizliğin içindeyim, ama yine de devam ediyorum. Bazen yaşadığınız şeyleri kelimelere dökebilmek o kadar zor ki… Ama bir şekilde, “elbet bir gün” diyip, kendi içinde savaş veriyorsun. Yalnızlığın ve çaresizliğin dibini yaşasam da, basarana kadar pes etmeyeceğim. Çünkü ben güçlüyüm, ben savaşçıyım, ben kadınım ve en önemlisi ben bir anneyim. Çocuklarıma yansıyan aynalarıyım. Ben başaracağım ki, çocuklarım da başarsın.Bu yazı, bana ve başkalarına belki de en karanlık anlarda bile umudun var olduğunu hatırlatmak için yazıldı. Çaresizliğin içinde kaybolduğumda bile, kendimi bir şekilde yeniden bulacağım. Çünkü hayat, her düşüşün ardından bir kalkış sunar.
Pes Etme
Siz de sakın pes etmeyin, her ne durumda olursanız olun, bir arayış içinde olmaktan asla vazgeçmeyin. Eğer bir şeylere inanmazsak ve çaresizliği kabul edersek, işte o zaman çaresizliğin verdiği bütün o ağır duygulara mahkum oluruz. Ama ben inanıyorum ki, her karanlık gecenin sonunda bir sabah doğar. Ben o kadar cesaretli olmayabilirim, ama başaracağım ve bugüne kadar beni bırakmayan çaresizliğimi, ben bırakacağım. Çünkü bu mücadele, sadece benim değil; hepimizin ortak savaşı.
Umut, Hep Yanımızda
Bu yazıyı yazarken, çaresizliğin içinde bir çıkış yolu bulmayı umut ediyorum. Hepimiz zaman zaman düşeriz, fakat önemli olan, her düşüşten sonra yeniden ayağa kalkmak ve ilerlemeye devam etmektir. Kendimize olan inancımızı asla kaybetmemeliyiz. Çaresizlik, sadece geçici bir durumdur; her karanlık gecenin sonunda bir sabah doğar. Şimdi, ben burada bu satırları yazarken, kendime verdiğim bir söz var: Pes etmeyeceğim. Çünkü ben güçlü bir kadınım, ben bir anneyim ve çocuklarıma umut olacağım. Bunu yapabilirim, çünkü her birimiz yapabiliriz.
