Bazen insan kendini kaybolmuş hisseder. Öyle anlar yaşar ki görünmez olmak, uzaklara gitmek ister. İşte şu sıralar tam da böyle bir dönemdeyim. Hayat üzerime intikam alırcasına geliyor, acımasızca yıpratıyor. Ev işleri, çocukların sorumlulukları, ödevler, eşim, çevresel etkiler… Ve en önemlisi, kafamın içinde dolaşıp duran bitmek bilmeyen sorular. Bir de zayıflama çabası eklenince üzerimdeki yük daha da ağırlaşıyor.
Geçici Çözümler Yeterli Gelmiyor
Her şey o kadar yoğun ki nasıl çıkacağımı bilemiyorum. Kısa süreliğine toparlanmayı başarıyorum ama sonra yine aynı karmaşanın içinde buluyorum kendimi. Sanki geçici bir iyileşme döngüsündeyim. Bu döngüde bir anlığına rahatlıyor, sonra yine eski halime dönüyorum. Artık bu döngüyü kırmam ve kalıcı bir iyileşme bulmam gerekiyor.
Kalıcı Bir İyileşme Arayışı
Uzun süreli bir çözüm arıyorum. Bu arayışın sonunda gerçekten huzuru bulabilecek miyim yoksa yine kısa süreli rahatlamalarla mı yetineceğim, bilmiyorum. Bildiğim tek şey, bulunduğum anın tadını çıkarmayı, nefes aldığımı, yaşadığımı hissetmeyi çok istediğim. Ama bunun için daha fazlasına ihtiyacım var.
Yalnızlık mı? Yoksa Evrensel Bir Hissiyat mı?
Bazen düşünüyorum, yaşadıklarım sadece bana mı özgü? Yoksa benim gibi hisseden başkaları da var mı? Belki de bu hisler bir hastalık gibi. Adını bilmediğim bir duygu yüküyle 40 yaşıma kadar geldim. Kendimi bulmaya çalışıyorum ama yolumu zorlaştıran büyük sorumluluklar var. Hayatın, çocukların, evin ve çevrenin yükü, içsel arayışımı daha da karmaşık hale getiriyor.
Hayatın Yaralarıyla Barışmak Mümkün mü?
Hayat boyunca insanlar bana hep acımasız davrandı. Hiç kimse beni anlamadı, destek olmadı. Hep kırbaçlandım, hep yoruldum. Şimdi bu kırbaç izlerini silebilir miyim, bilmiyorum. Ancak, artık kendi yaralarımla yüzleşmem ve iyileşmem gerektiğini biliyorum. Çünkü ben de yaşadığım anın tadını çıkarmayı hak ediyorum.
Umut ve Paylaşmanın Gücü
Bir şey fark ettim: Size yazdıkça kendimi daha iyi hissediyorum. Belki de bu yolculukta yalnız olmadığımı bilmek, benim için bir umut ışığı olabilir. Yazmak, paylaşmak içimdeki ağırlıkları hafifletmenin bir yolu.
Her şeyin daha ney olduğu yarınlara ulaşmak dileğiyle…
