Oğluma Yapılan Haksızlık Karşısında Sessiz Kalır Mıyım?

Bir anne için en acı anlardan biri, çocuğunun gözyaşlarını görmek ama ona yardım edememektir. Dün 10 yaşındaki oğlum okuldan döndüğünde gözleri doluydu. Gece boyunca uykusuz kaldı, ben de onunla birlikte… Çünkü ona yapılan haksızlığı anlatırken içindeki öfke ve üzüntü beni de derinden yaraladı.

Olay, üç arkadaş arasında yaşanan bir tartışmayla başlamış. Tartışmanın ardından, içlerinden biri oğlumu ve diğer arkadaşını müdür yardımcısına şikayet etmiş. Buraya kadar her şey normal gibi görünüyor. Ancak asıl adaletsizlik bundan sonra başlamış.

Müdür yardımcısı, dersin ortasında öğretmeni arayıp oğlumu ve arkadaşını yanına çağırmış. Onlara tek bir kelime bile etme fırsatı tanımadan tehditler savurarak üzerlerine gitmiş: “Siz nasıl benim en yakın arkadaşımın oğluna karışırsınız? Sizi mahvederim!” demiş. İki çocuk gözyaşları içinde odadan çıkarken, bununla da yetinmemiş. Sınıf öğretmenlerini arayarak çocukları tekrar şikayet etmiş ve tehditlerini sürdürmüş: “Eğer bir daha arkadaşıma bulaşırlarsa, onları başka bir okula naklederim!”

Burada durup sormak istiyorum: Bu nasıl bir eğitim anlayışıdır? Bir eğitimci, çocuklara baskı ve korku ile mi yaklaşmalıdır? Peki ya çocuklarımızın hakkını kim koruyacak? Okulda bir tanıdığımız, bir ‘torpilimiz’ yoksa çocuklarımız her zaman ezilen taraf mı olacak?

Ben bir anne olarak, oğlumun haksızlığa uğramasını kabul edemem. Bu dünyada belki adalet her zaman yerini bulmuyor ama biz anneler, çocuklarımızın hakkını savunmazsak kim savunacak? Müdür yardımcısını Milli Eğitim’e şikayet edeceğim, belki bir şey değişmeyecek ama en azından sessiz kalmayarak oğluma “Senin arkanda duran bir annen var” diyebileceğim. Okulda da onu herkesin içinde rezil edeceğime yemin ettim.

Bu olay karşısında sessiz kalmayacağım. Çünkü biliyorum ki bu sadece benim oğlumun yaşadığı bir durum değil. Eğer biz anneler sesimizi çıkarmazsak, kimse çocuklarımızın hakkını savunmayacak. Çocuklarımızın adalet içinde büyümesini istiyorsak, haksızlığa boyun eğmemeliyiz. Bu yüzden mücadele edeceğim ve bu adaletsizliği herkesin duymasını sağlayacağım!

Adaletin gerçekten herkes için var olduğu bir dünya mümkün mü bilmiyorum… Ama bildiğim bir şey var: Çocuklarımızın haklarını sonuna kadar savunacağız!

Paylaş

Diğer Yazılar

Sürekli Alttan Almak

Görünmez Olmanın En Hızlı Yolu İnsan neden sürekli alttan alır? Çünkü sevdiği insanların kalmasını ister. Çünkü yalnız kalmaktan korkar. Çünkü kan bağı varsa her şey

Okumaya Devam Et >>

Zamanın Sessiz Tanıkları

Bir Alzaymır Yolculuğunun Ardından Evet, işte buradayım… Ne mutlu bana ki yeniden yazabiliyorum. İçimde küçük bir çocuğun sevinci var sanki; çünkü kelimelerle yeniden buluşmak, hislerimi

Okumaya Devam Et >>