Bayramlar ve Yalnızlık:

Benim Hikayem

Merhaba arkadaşlar,
Bugün sizlerle içimi dökmek istediğim bir konu var. Bildiğiniz gibi bizim dini bayramlarımız var. Şu an da Kurban Bayramı dönemindeyiz. Bayram denince akla ilk olarak akraba ziyaretleri, ev buluşmaları, kurban kesmeleri, şeker dağıtmalar, küslüklerin bitmesi gelir. Daha neler neler… Tabii ki bu söylediklerim benim için artık geçerli değil.

Benim Bayramlarım, Annemle Birlikte Bitti

Benim bayramlarım, bundan 15 sene önce annemle birlikte bitti. Annemden sonra kimsem kalmadı diyebilirim. Sadece kardeşim dışında, kendi kanımdan kimse yok. Ne bana gelen olur, ne de ben giderim. Bayramlarımız, sadece eşimin akrabalarıyla sınırlı. Eşimin ailesi gelir, biz de onlara gideriz. Hayatımda kendimden ve çocuklarımdan başka kimsem yok.

Yalnızlık Acı Verir mi?

Peki üzgün müyüm? Evet, çok üzgünüm. Hem de çok! İnsanlar öyle çıkarcı olmuş ki… İlişkiler sadece menfaat üzerine kurulu. Benim de artık hiç ama hiç tahammülüm kalmadı böyle insanlara. Varsın, kimsem olmasın. Ne yapayım? Babam sağ olsun, kendisine yeni bir hayat kurdu. Orada sadece istediği kişiler var. İki bayramdır beni arayıp “gel” bile demedi. Ama bilmez ki ben de bir anne evladıyım. Benim de kalbim, duygularım, sızılarım var. Ama kimin umrunda?

Hakkım Haram Olsun!

Ne olursa olsun, Allah bana o adamdan hesap sorabileceğim bir zaman verecektir. Annem öldü, babam da annemden on dakika önce öldü benim için. Ona hakkımı helal etmiyorum. Bayram günü gidecek yerim olmadığı için, beni sevmediği için, hakkımı helal etmiyorum. Haklarımı aldığı için, çocukluğumu elimden aldığı ve beni eksik bıraktığı için hakkımı helal etmiyorum. Çocuklarımı sevmediği için, herkes ailesinin yanına giderken ben arkalarından baktığım için, hakkım helal değil. O adama iki cihan bir araya gelse bile hesap soracağım! Ona diyeceğim ki: “Ben yaptım da beni bu kadar kimsesiz bıraktın, neden?” İçimde hiç dinmeyen bir eksik yanımın hesabını Allah’ın huzurunda soracağım. O adama hakkım haramdır, hayatım boyunca bana yaşattığı her şey için davacıyım!

Benim Gibi Başka Var mı?

Peki, benim gibi olan var mı diyeceğim… Zannetmiyorum. Babam gibi gaddar birinin olabileceğini hiç sanmıyorum.

Paylaş

Diğer Yazılar

Sürekli Alttan Almak

Görünmez Olmanın En Hızlı Yolu İnsan neden sürekli alttan alır? Çünkü sevdiği insanların kalmasını ister. Çünkü yalnız kalmaktan korkar. Çünkü kan bağı varsa her şey

Okumaya Devam Et >>

Zamanın Sessiz Tanıkları

Bir Alzaymır Yolculuğunun Ardından Evet, işte buradayım… Ne mutlu bana ki yeniden yazabiliyorum. İçimde küçük bir çocuğun sevinci var sanki; çünkü kelimelerle yeniden buluşmak, hislerimi

Okumaya Devam Et >>